Jezioro Długie jest szóstym co do wielkości olsztyńskim jeziorem, leżącym w granicach administracyjnych miasta. Otoczonym, od południa i zachodu zabudową mieszkaniową, zaś od północy i wschodu gęstym lasem. Wzdłuż jeziornych brzegów, ciągną się średnio utrzymane trakty spacerowe... zwieńczeniem, których jest dzielący zbiornik na dwie części, charakterystyczny drewniany most (umownie zwany "Mostem Zakochanych").
Jednak na skutek pogarszających się warunków fito-sanitarnych w zbiorniku, pod koniec lat pięćdziesiątych, kąpieliska zamknięto. Postępująca degradacja, ludzka głupota, niechlujność i zaniedbania w konsekwencji sprawiły, że w roku 1972, jezioro Długie uznano najbardziej zanieczyszczonym zbiornikiem wodnym w Polsce. Pierwsze próby rekultywacji zanieczyszczonego zbiornika nie przyniosły zamierzonego efektu. Wykorzystując wyżej położone wody jeziora Krzywego oraz pośrednio jeziora Czarnego, zastosowano mało skuteczną metodę "płukania". W roku 1976 zlikwidowano zrzut ścieków sanitarnych, natomiast w latach 1994-1995 odcięto ścieki deszczowe. W roku 1987 Wydział Ochrony Środowiska Urzędu Miasta w Olsztynie wraz z Katedrą Chemii i Technologii Wody i Ścieków olsztyńskiej ART podjął próbę rekultywacji jeziora Długiego metodą napowietrzania. Zastosowano dwa, potężne areatory - "minifloksy", rozmieszczone w dwóch odległych częściach zbiornika. Kilkunastoletnie, konsekwentne napowietrzanie, znacząco poprawiło stan sanitarny jeziora, przywracając wodzie III klasę czystoci. Kolejnym krokiem rekultywacji było ograniczenie ilości fosforu ogólnego wód zbiornika. Zastosowano metodę inaktywacji fosforu, polegającej na chemicznym (chlorek glinu) usuwaniu fosforu z toni wodnej, wiążąc go w postaci osadów dennych. Metoda szybka i bezpieczna, dająca trwałe, wieloletnie efekty.
Obecnie wody jeziora zaliczane są do II klasy czystości. Przez wzgląd na lokalizację oraz opiekę (bezpośrednie sąsiedztwo patronackiego koła olsztyńskiego PZW), jezioro Długie sprawia wrażenie atrakcyjnego łowiska. Dojazd bezproblemowy... autobusy linii miejskich 1, 6, 11, 27, linia nocna 100, plus komunikacja prywatna... i oczywiście transport własny, z dobrym dojazdem i parkowaniem. Ponad to dworzec PKP - Olsztyn Zachodni.
Lotniska i pasów startowych: brak. Brzegi ogólnie dostępne. Wokół znacznej części zbiornika, spacerowy chodniczek, a w przewężeniu drewniany most. Dla turystów, możliwość łatwego, szybkiego nabycia stosownych zezwoleń. Siedziba olsztyńskiego PZW zlokalizowana, od strony południowej jeziora, przy ul Bałtyckiej 2... numer telefonu +48 89 527 34 60...
Przyznam jednak szczerze, że kiedyś dość częste widoki intensywnego żerowania dużych ryb, momenty ich słonecznych "kąpieli", czy też widowiskowe oznaki trących się w zatoce leszczy... dzisiaj należą niestety do rzadkości. Jako ciekawostkę dodam, iż przeprowadzone jakiś czas temu odłowy kontrolne, potwierdziły przypadki złowienia dużych ponad kilogramowych okoni. Więcej danych brak.
Dominują metody gruntowe, tradycyjna "bombka" i coraz częściej feeder... oraz wszelkie spławikowe. Łowi się płoteczki, leszczyki i z rzadka karpie. Ciekawym miejscem jest... odcinek trzcinek przy PZW, gdzie wiosną na delikatną spławikówkę, trafia się niewielki karpik... oraz pobliski pas grążeli, gdzie tłustego, czerwonego robaczka chwyta linek. Dalej zatoka przechodzi w przewężenie, oferujące ciekawe stanowiska dla "wyczynowców"... a później przekształca się w długą rynnę jeziora. Maksymalna głębokość południowej części zbiornika, zlokalizowana w pobliżu dobrze widocznego areatora, wynosi ponad 17 metrów. Od strony ulicy Bałtyckiej łowi się przede wszystkim drobnego szczupaka oraz wszelką białą rybę. W okoicach mostu trafia się sandacz. Natomiast od strony działek sandacz (dobre nocne łowisko), ładny okoń i rzadziej szczupak... Za mostem, w części północnej, o głębokości do 5 metrów, łowiono szczupaka i niewielkiego okonia, choć wędkarze
wspominają także o linach i pięknych węgorzach. Jezioro Długie, jako zbiornik PZW umożliwia połów nocny. Połów z jednostek pływających zabroniony. Artykuł dodano: 8 lutego 2007 roku.
....................................................................................................................................................